1985

Volledig onverwacht had ik voor het eerst in zes maanden een paar dagen vrij, de komende maanden zit een langere periode van vrije dagen er niet in. Een extra goede reden om een trip in te plannen, wat ik eigenlijk te weinig doe. Na lang afwegen tussen Barcelona, Milaan, Londen en Parijs, is het de laatste geworden. De laatste keer dat ik in Parijs was, was met mijn jaerclub ruim vier maanden geleden, dat was toen slechts voor een dag. Ik kwam toen weer vol energie terug en ik heb altijd al meer tijd willen doorbrengen in Parijs, dit was dus mijn kans.

Op de planning stonden de Louis Vuitton Marc Jacobs expositie in Les Arts Decoratif, Charvet op Place Vendôme en de parken. Ik zocht ook nog wat extra tips voor Parijs in de lente. Via het blog van travel / lifestyle reporter Sabine de Witte kwam ik al een hoop reistips tegen en vroeg ik haar via Twitter om een paar reistips voor de Parijs in de lente.
 

Wandelstad
Hoewel je overal gemakkelijk komt met de metro, vind ik Parijs een echte wandelstad en dat is zeker zo in de lente. Dat komt natuurlijk vooral door de talloze parken en prachtige (winkel) straten. Zo vertrok ik vrijdag dan ook uit mijn hotel, ik wandelde richting de plek waar je al meteen vrolijk wordt: de Eiffeltoren. Vervolgens struinde ik via Trocadero en de Tombe van Napoleon richting de wijnhemel van Parijs: Lavinia. Een ongelofelijke winkel vol met verschillende wijnen in verschillende prijscategorieen en een prachtige champagne collectie. Een restaurant maakt ook deel uit van de winkel, en daar kan je in de winkel gekozen wijnen bij het eten opdrinken (tegen winkelprijzen), een prachtig concept. Ik at daar niet, want het was nog vroeg en er was nog genoeg te doen in de omgeving, zoals een bezoek aan de winkelstraat van Parijs: Rue Faubourg de St. Honoré. Als je gewend bent aan bijvoorbeeld de P.C. Hoofstraat weet je niet wat je ziet, ongeveer het gehele ‘high-end mode’ segment is daar vertegenwoordigd van Hermes tot Lanvin tot en met Givency. Terwijl ik door de straten van Parijs struinde zag ik er blijkbaar uit als een Parijzenaar, want ik werd meerdere malen gevraagd naar de weg, toch een compliment in een stijlvolle stad als Parijs. 
 

Eten en Drinken
Mijn eerste drankje deed ik bij Cafè du Trocadéro, ook wel bekend uit Midnight in Paris. De obers zijn nog steeds formeel gekleed met een wit schort, eigenlijk zoals het altijd geweest is. Je zit uit de wind, hebt uitzicht op de Eiffeltoren en met de lentezon is het een ideale plek om van de lente en van de stad te genieten. Eten deed ik bij Grand Café Capucines, ze hebben een fijn terras waar je een perfect uitzicht hebt over de Boulevard de Capucines. De wijnselectie per glas is beperkt, maar per fles is de keuze ruimer en ze serveren een heerlijke entrecôte. Je wandelt er gemakkelijk heen, vanaf de Madeleine loop je via La Durée (heerlijke macarons), Lavinia (wijnhemel) richting het restaurant. Als je met een kleine omweg wandelt kan je ook de legendarische Rue Faubourg de St. Honoré nog aandoen.

Zaterdag lunchte ik bij Café Marly, een hele prettige plek om te lunchen en waar ze een goede Croque Monsieur serveren. Het restaurant bevindt zich in het Louvre, als je buiten op het terras zit heb je een prachtig uitzicht over het plein van het Louvre. Zaterdag was ik ook van plan om door Père-Lachaise te struinen. Na een hele dag alles bekeken te hebben op de pleinen (Place Vendôme is mijn favoriet) en straten was ik de tijd vergeten en kwam ik te laat aan bij de begraafplaats, deze was inmiddels alweer gesloten. Ik wou het park al bezoeken vanaf de zuidkant, dus Mama Shelter was gelukkig vlakbij. Dit hotel springt er echt tussen uit in de buurt, het gebouw ziet er veel beter verzorgd uit dan de andere gebouwen in de omgeving. Binnen zie je dat het een prachtig boetiek hotel is, wat ook nog eens twee restaurants heeft. Ik kwam voor de pizzeria, de inrichting is een kruising tussen traditioneel Italiaans en enkele Franse invloeden. De pizza’s zijn heerlijk en je betaald er relatief weinig voor, daarnaast is de bediening erg vriendelijk en behulpzaam. Ik zou er graag weer eten, maar dan wel nadat ik eerst door Père-Lachaise heb kunnen struinen. 

Afgezien van de Eiffeltoren, het Louvre en de Sacre Coeur, ben ik weggebleven van de grote toeristische trekpleisters. Niet zozeer omdat ik ze niet wil zien, maar omdat ik het zonde van de tijd vind om lang in de rij te staan terwijl er nog zoveel anders te zien is. Ik was al een keer bij de Sacre Coeur geweest, maar had daar nog nooit een hoogmis meegemaakt. Hoewel ik niet gelovig ben, is het een indrukwekkende ervaring om te zien hoe in zijn grote en gevulde basiliek een hoogmis wordt opgevoerd. Het struinen door de parken en straten in Parijs, is misschien wel het ultieme citytrip gevoel. Je loopt rustig rond, geniet van alles wat je tegenkomt en bent de stad echt aan het ontdekken. Natuurlijk zijn er altijd plekken die je zeker wilt zien op zo’n trip, maar het ontdekken is wat reizen voor mij zo leuk maakt en er is gelukkig nog zoveel te ontdekken in Parijs en de rest van de wereld.